2

fa نقد روان‌کاوانۀ پساساختارگرا از نقاشی کفش‌های مندرسِ ونسان ون‌گوگ A Post-Structural Psychological Critic on Worn Shoes of Vincent Van Gogh هنرهای تجسمی پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">یکی از موضوعاتی که ونسان ونگوگ، نقاش هلندی برای آثار خود برمی‌گزید، کفش‌های کهنه و فرسوده بود. این آثار واکنش‌های زیادی را از سوی منتقدان و فلاسفه ایجاد کرده است. در این مقاله با مطالعۀ نظر فلاسفۀ پساساختارگرا از منظر روان‌کاوی به یکی از مهمترین آثار ونگوگ، کفش‌های مندرس، پرداخته می‌شود. این تحقیق از منظر هدف، بنیادی- نظری و از منظر شیوه انجام، توصیفی-تحلیلی بود. اطلاعات به شیوه کتابخانه‌ای به‌دست آمد. بررسی‌ها نشان می‌دهد ونگوگ یک خودشیفته به معنای فردی بدبین، مردم گریز و دشمن اجتماع نیست، بلکه نوعی از خودشیفتگیِ اسکیزوفرن را یدک می‌کشد که در دیگری و در مردم جریان می‌یابد و این جریان به مدد ضربه قلم‌های پیوستۀ او صورت می‌گیرد. ونگوگ در کفش‌های خود، از رهگذر ضربات قلم‌اش جاری شده است. وی می‌داند که چگونه بدن خود را به واژگان و ضربه‌های قلم‌مو تبدیل کند. او این ضربه‌های قلم‌مو را به شکل هذیان‌وار به کار می‌برد. ونگوگ در این هذیان، ضربات قلم‌مو را در موضوعات‌اش جاری می‌سازد. بدن خود را در اشیاء، درختان و چهره‌هایی که می‌کشد، جاری می‌سازد. هر چند تابلوی کفش‌های مندرس در ضربات پرتکرار و چرخان به پای تابلوهای دورۀ آرل نمی‌رسد، اما هنوز می‌توان ضربات مکرر قلم‌مو را روی آن احساس کرد. </div> <div>Out of the subjects Vincent Van Gogh used to choose, was his old and worn shoes. These paintings have caused many reactions among the critics and philosophers. In this paper, based on post-structure philosophy and a psychological approach, we study one of the most important Van Gogh’s paintings known as worn “shoes”. This research is basic-theoretical by target, and descriptive-analytical in methodology. Data achieved by library method. The survey shows that Van Gogh was not substantially a narcissist as a pessimist and unsociable, but he involves with a sort of schizophrenia narcissism which flows on the “Other” and this flux was possible by his continuous brush strokes. Van Gogh himself, in his “shoes”, flows thanks to the brush strokes. He knows how to deliriously convert his body into the words and brush strokes. He uses his strokes deliriously and through his delirium he flows his strokes by which he crystalizes his ideas. He makes his body flow on what he paints of objects, trees and portraits. Although “shoes” cannot rival in the quality of brush strokes to the Arles period, but yet, the robust strokes can be found in it.</div> ونسان ونگوگ, کفش‌های مندرس, روان‌کاوی, پساساختارگرایی Vincent Van Gogh, worn shoes, psychology, post structuralism 85 96 http://art-studies.ir/browse.php?a_code=A-10-90-15&slc_lang=fa&sid=1 Naser Moghadam Kuhi ناصر مقدم کوهی 1003194753284600144 1003194753284600144 Yes