2

fa تحلیل بازتاب گفتمان چپ در نقاشی معاصر ایران در دهه 40 تا 60 بر اساس آرای میشل فوکو Reflection Analysis of Left Discourse in Iranian Contemporary Painting in the 40s and 60s With an approach to Michel Foucault’s views هنرهای تجسمی پژوهشي Research ورود اندیشه مدرن از دوران مشروطه و گسترش گفتمان چپ که تعهد اجتماعی را در ارایه آثار ادبی و هنری اشاعه می‌داد، سبب ایجاد تحولاتی در نقاشی نوگرای ایران در دوران پهلوی دوم گردید. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر گفتمان چپ بر فرم و محتوای آثار نقاشی و واکاوی دلایل عدم تکامل گرایشات هنری این مقطع تاریخی، به‌عنوان گرایشی تاثیرگذار در هنر نوگرای ایران است. رویکرد نظری این مقاله بر مبنای مفهوم گفتمان قدرت در آرای میشل فوکو، روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و شیوه جمع‌آوری اطلاعات به روش کتابخانه‌ای بوده است. بنا بر نتیجه پژوهش، هنرمندان چپ‌گرا، با وجود محتوای اجتماعی در آثارشان به دلیل مولفه‌هایی چون تسلط گفتمان تجددخواهی، نرسیدن به فرم هنری منسجم، الگوبرداری‌های ناسنجیده و بدون رابطه ذاتی با بینش فرهنگی ایرانی و گاه عدم تعهد درونی و عاطفی و برداشتی ناقص از معنای تعهد در هنر، موجبات عدم ارتباط اثر با مخاطب زمانه را مهیا نموده و در نهایت این گفتمان به خلق جریانی ماندگار و تاثیرگذار تبدیل نشد. اما شاید یکی از مهمترین دستاوردهای گفتمان چپ، جهت دادن به هنر انتقادی بود که آرمان‌های عدالت‌خواهی را طلب کرده و نفوذ خود را تا مدت‌ها در گفتمان قدرت حفظ نمود.   The entrance of modern thought from the constitutional era and the spread of leftist discourse, which promoted social commitment in the literary and artistic works, led to developments in modernist Iranian painting during the Second Pahlavi era. The purpose of this study is to investigate the influence of left discourse on the form and content of paintings and to analyze the reasons for the lack of development of artistic tendencies of this historical period as an influential tendency in modernist Iranian art. The theoretical approach of this paper is based on the concept of power discourse in Michel Foucault's views, the method of descriptive-analytical research and the method of collecting information through library method. According to the research, leftist artists, despite the social content in their works, due to components such as domination of modernism discourse, lack of coherent art form, thoughtless modeling and without any intrinsic relation to our cultural-insights and sometimes an incomplete understanding of the meaning of commitment in art, the external commitment for artists to create works with political and social content that contradicts the concept of committed art - the most important of which is the artist's inner and emotional obligation without external pressure - led to lack of connection of works with the audience of the era, and eventually this discourse did not become a lasting and influential style. These artists presented social themes in a variety of approaches, such as the use of imitation styles of Western art and another of the stereotypical style, which was a raw imitation of Soviet realist artists. But perhaps one of the most important achievements of leftist discourse was to direct the critical art that demand the ideals of justice and maintained its influence for a long time in power discourse. گفتمان چپ, هنر متعهد, نقاشی نوگرا, میشل فوکو. Left Discourse, Committed Art, Modernist Painting. 19 34 http://art-studies.ir/browse.php?a_code=A-10-90-2&slc_lang=fa&sid=1 Taranom Taghavi ترنم تقوی 100319475328460098 100319475328460098 Yes Mahboobeh Pahlavan محبوبه پهلوان 100319475328460099 100319475328460099 No