2

fa بازتعریف مهارت فنی در هنر معاصر: از استادکاری تا ایده‌پردازی A Prelude to the Futility of Technical Mastery in Contemporary Art هنرهای تجسمی پژوهشي Research هنر در طول تاریخ پیوسته در حال تحول بوده و هنرمندان هر دوره‌ای بازتاب‌دهنده فرهنگ و شرایط زمانه خود محسوب می‌شوند. قرن بیستم به‌ویژه شاهد دگرگونی‌های بنیادین در مفهوم هنر و جایگاه هنرمند بوده است. در این دوران، با ظهور جنبش‌هایی نظیر داداییسم، سورئالیسم و هنر مفهومی، مهارت فنی که پیش‌تر ملاک اصلی هنرمندی تلقی می‌شد، جایگاه خود را به ایده‌پردازی و مفهوم‌سازی واگذار کرد. پژوهش حاضر که به شیوه توصیفی-تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای انجام شده، در پی پاسخ به این پرسش است که آیا در هنر معاصر، مهارت فنی ناکارآمد شده و چه عواملی در این تحول نقش داشته‌اند؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد که از دهه ۱۹۷۰ به بعد، هنر معاصر مسیر جدیدی را در پیش گرفته که در آن تاکید بر ایده و مفهوم جایگزین مهارت دستی شده است. بیانیه لارنس وینر در سال ۱۹۶۸ که اعلام کرد «هنرمند می‌تواند اثری خلق کند، اثر می‌تواند ساخته شود، نیازی نیست قطعه ساخته شود» نقطه عطفی در این زمینه محسوب می‌گردد. همچنین تأثیر فلسفه دکارت مبنی بر اولویت ذهن بر ماده و گسترش فناوری‌های جدید در شکل‌گیری این رویکرد مؤثر بوده است. یافته‌ها حاکی از آن است که گرچه تعداد افرادی که خود را هنرمند می‌نامند در دوران معاصر افزایش چشمگیری داشته و روش‌های متنوعی برای خلق آثار هنری پدید آمده، اما این بدان معنا نیست که مهارت کاملاً بی‌اهمیت شده باشد. بلکه تعریف مهارت تغییر یافته و شامل توانایی‌هایی نظیر درک مفاهیم، ارتباط مؤثر با مخاطب و استفاده هوشمندانه از ابزارهای نوین شده است. در نهایت، مخاطب آگاه با تحلیل دقیق آثار می‌تواند میان هنرمندان واقعی که قادر به ایجاد تأثیری ماندگار هستند و سایر افراد تمایز قائل شود. <a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title="">[1]</a> <div>  <hr align="left" size="1" width="33%" > <div id="ftn1"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" title="">[1]</a> ۱. لارنس ونیه :Lawrence Weiner ( ۱۹۴۲-۲۰۲۱) هنرمند مفهومی ۲. René Descartes، (۱۵۹۶-۱۹۶۰)</div> </div> Art throughout history has continuously evolved, with artists of each era serving as reflectors of the culture and conditions of their time. The twentieth century, in particular, witnessed profound transformations in the concept of art and the artist’s position. During this period, with the emergence of movements such as Dadaism, Surrealism, and Conceptual Art, technical skills—previously regarded as the primary criterion of artistry—ceded their place to ideation and conceptualization. The present study, conducted using a descriptive-analytical method and drawing on library resources, seeks to address the question: Has technical skill become inefficient in contemporary art, and what factors have contributed to this transformation? Analyses reveal that from the 1970s onward, contemporary art has embarked on a new path where emphasis on ideas and concepts has supplanted manual skills. Lawrence Weiner’s 1968 declaration—“The artist may construct the piece, the piece may be fabricated, the piece need not be built”—marks a pivotal turning point in this regard. Furthermore, the influence of Descartes’ philosophy, which prioritizes mind over matter, along with the expansion of new technologies, has played a key role in shaping this approach. The findings suggest that while the number of individuals identifying as artists has dramatically increased in the contemporary era, and diverse methods for creating artworks have emerged, this does not imply that skill has become entirely irrelevant. Rather, the definition of skill has evolved to encompass abilities such as conceptual understanding, effective audience communication, and the intelligent utilization of modern tools. Ultimately, an informed audience, through meticulous analysis of works, can distinguish between genuine artists capable of producing lasting impacts and others.   هنر معاصر, مهارت فنی, هنر مفهومی, جایگاه هنرمند, تحولات هنری Contemporary Art, Technical Skills, Conceptual Art, Position of the Artist, Artistic Transformations 67 88 http://art-studies.ir/browse.php?a_code=A-10-257-1&slc_lang=fa&sid=1 Homa Hejazian هما حجازیان homaaa.hn@gmail.com 1003194753284600700 1003194753284600700 Yes