2

fa تطبیق مفهوم مرگ هنر با تاکید بر آرای هگل، دانتو و بلتینگ Comparative study of the Concept of the Death of Art with Emphasis on Hegel, Danto and Belting هنر غرب پژوهشي Research تحولات ژرف در عرصه هنر و فرهنگ معاصر، سبب شد بار دیگر نظریۀ «مرگ هنر» به کانون توجه فیلسوفان و نظریه‌پردازان بازگردد. این مفهوم که در تاریخ اندیشه هنری به‌عنوان یک ایدۀ فلسفی مهم مطرح شده، بارها مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفته‌است. هگل با طرح «پدیدارشناسی روح» و تبیین پایان هنر در عصر رمانتیسم، یکی از نخستین گام‌های بنیادین را در این راستا برداشت. سپس آرتور دانتو و هانس بلتینگ نیز به مفهوم مرگ هنر پرداختند. هدف این پژوهش، تحلیل و تطبیق دیدگاه‌های هگل، دانتو و بلتینگ دربارۀ مرگ هنر است. پرسش اصلی این است: چگونه نظریه‌پردازان مختلف، از جمله هگل، دانتو و بلتینگ، مفهوم «مرگ هنر» را تحلیل کرده‌اند و هر یک چگونه این مفهوم را در ارتباط با تحولات هنر معاصر تبیین می‌کنند؟ این پژوهش ابتدا مروری بر نظریات هگل در خصوص پایان هنر در دوره رمانتیک دارد و سپس دیدگاه‌های معاصر دانتو با محوریت جنبش پاپ‌آرت و آثار شاخص اندی وارهول بررسی می‌شود. هم‌چنین، نقش جنبش دادائیسم و آثار مارسل دوشان در شکل‌گیری مفهوم پایان هنر مورد بررسی قرار می‌گیرد. در نهایت، نظریه بلتینگ با نگاهی نوین به تحول جایگاه هنر در جوامع معاصر پرداخته می‌شود. نتیجه‌گیری پژوهش نشان می‌دهد که مرگ هنر بیشتر به معنای پایان دوره‌های خاصی از هنر است و هنر در فرآیند بازتعریف مستمر قرار دارد.   The profound transformations in contemporary art and culture have reignited the discourse surrounding the theory of the "death of art" among philosophers and theorists. This concept, historically rooted in philosophical and theoretical frameworks within the history of art, has been the subject of extensive discussion and analysis. In the nineteenth century, Hegel made significant contributions to this discourse by introducing the notion of the "Phenomenology of Spirit" and expanding it to include art, culminating in his proclamation of the death of art during the Romantic period. The advent of the modern era brought about a radical shift in the understanding of aesthetics. Previously, beauty was regarded as an inherent and objective quality of objects and phenomena. However, the modern era introduced a redefined perspective on this concept. This study investigates the concept of the "death of art," examining its underlying reasons and manifestations from the perspectives of two contemporary philosophers and theorists, Arthur Danto and Hans Belting. Employing a descriptive-analytical approach, this research draws upon library resources and scholarly studies. The inquiry begins with an overview of Hegel’s theories concerning the death of art during the Romantic era, followed by an exploration of contemporary viewpoints, particularly those of Arthur Danto. The study delves into the Pop Art movement, with a specific emphasis on the works of Andy Warhol, and further examines the impact of the Dada movement and the contributions of Marcel Duchamp in shaping the concept of art's end. Additionally, the study investigates Hans Belting's theory, which offers a fresh perspective on the death of art, focusing on the transformation and redefinition of the role and status of art in contemporary societies. The aim of this research is to elucidate and critically analyze the concept of the "death of art," offering a comprehensive understanding of this notion and illustrating how it can enhance our comprehension of the evolution of art in the modern world. Through this analytical lens, the study seeks to examine the interplay between cultural shifts and artistic developments. The central question posed is whether the "death of art" indicates the cessation of art as traditionally conceived, or if it signifies a transformation in the role and place of art within contemporary societies. The research ultimately suggests that the "death of art" is more indicative of the conclusion of particular artistic epochs rather than the absolute end of art. This concept highlights the ongoing transformations and shifts that have marked the history of art, revealing that art is in a state of perpetual redefinition and reconstruction. The "death of art" does not denote its annihilation; rather, it signifies the evolving modes of existence and representation of art in the contemporary world. Art continues to adapt to the changes of the times, manifesting in new forms and expressions that resonate with the demands and expectations of modern society. مرگ هنر, پایان هنر, هگل, آرتور دانتو, هانس بلتینگ, پاپ آرت, دادائیسم. Death of art, Hegel, Arthur Danto, Hans Belting, Pop Art, Dada movement. 93 104 http://art-studies.ir/browse.php?a_code=A-10-168-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehrnaz Medghalchi مهرناز مدقالچی m.medghalchi@ut.ac.ir 1003194753284600473 1003194753284600473 Yes